Массово-политическая газета Березовского района

У яго руках спявае дрэва

210
Розалия Карпеш,
12 апреля 2017

Найбольшую радасць адчуваешь тады, калі належную павагу і ўдзячнасць аддаюць чалавеку таленавітаму, творчай асобе, якая на працягу многіх гадоў нясе прыгажосць у гэты свет. Менавіта такую ўрачыстасць з нагоды 70-гадовага юбілею майстра разьбы па дрэве С.С. Юркевіча наладзілі супрацоўнікі Дзіцячага юнацка-спартыўнага цэнтра, якія арганізавалі ў яго гонар вечар-партрэт «Пока бьет источник вдохновения».

Напачатку гасцей мерапрыемства запрасілі на выставу работ разьбяра “Драўляная казка”, дзе Сяргей Сяргеевіч апавядаў пра творчыя задумы і ахарактарызаваў кожную сваю работу.  Вельмі захапляе тое, што майстар на працягу многіх дзясяткаў гадоў застаецца верным свайму прызванню, якое выбраў сам, і ўвесь час павышае творчы ўзровень.  Яшчэ ў 1976 годзе адразу пяць работ нашага земляка, які нарадзіўся ў вёсцы Чарнічнае Малецкага сельсавета, былі ўключаны ў каталог  выставы самадзейнай дэкаратыўна-прыкладной творчасці і нават упрыгожвалі яго вокладку. Частка работ тады дэманстравалася на мастацкай выставе ў г. Любліне ў Польшчы. Работы Юркевіча пабывалі на ВДНГ СССР, рэспубліканскіх і абласных выставах. Ён неаднаразовы пераможца многіх прэстыжных конкурсаў, але працягвае заставацца вельмі сціплым чалавекам. Мог бы працаваць на сувенірнай фабрыцы, ды аднастайнасць вырабаў не яго прызванне. Бо найперш ён творца, які доўга выношвае ў душы кожную сваю работу. Мастак жывой красы, Сяргей Сяргеевіч шкадуе кожнае дрэўца, асабліва ліпу, бо яна дае гаючы цвет і мёд.  Таму з даўніх гадоў звярнуў увагу на капы, нарасты на дрэвах, іх і выкарыстоўвае як аснову для сваіх работ. І яны сапраўды адмысловыя, як тая ж выява паэта А.С. Пушкіна. У таленавітых руках майстра любы сучок ці карэньчык, зламаная галінка становяцца высокамастацкім творам, бо ў яго ўкладзена душа. 

– Калі чалавек не можа нічога зрабіць сваімі рукамі, ён не будзе цаніць чужую працу. А любы творца хоча выказаць тое, чым жыве яго душа. І з кожным новым вырабам ты як бы пражываеш другое жыццё, – гаворыць С.С. Юркевіч. – Раней жа дрэва акружала чалавека ўсюды.

Многія гады побач з майстрам верная муза і паплечніца, жонка Марыя Міхайлаўна, якая падзяляе ўсе яго радасці і трывогі. А ён спрабуе выказаць свае памкненні і ў паэзіі, складаючы трапныя вершы.

Нямала добрых слоў выказалі ў адрас юбіляра дырэктар ДзЮСЭЦ Н.Л. Ярмоцык (на здымку). Наталля Леанідаўна адзначыла, што Юркевіч з’яўляецца адным з першых членаў народнага раённага клуба “Суквецце”, з радасцю прынялі яго і ў члены абласнога клуба “Скарб”.  Яна ўручыла Сяргею Сяргеевічу грамату аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі райвыканкама, якой майстар узнагароджаны за творчыя дасягненні, актыўную выставачную дзейнасць і папулярызацыю традыцыйнага рамяства. Шчыра і ўзнёсла віншавалі юбіляра шматгадовы кіраўнік клуба “Суквецце” А.А. Якушык і яе пераемніца Т.У. Юдчыц, сапраўдным падарункам сталі прыгожыя песні ў выкананні кіраўніка гуртка ганчарства Уладзіміра Літвінчука. Годна і хораша апавядала са сцэны пра жыццёвы і творчы шлях юбіляра намеснік дырэктара па навучальна-выхаваўчай рабоце ДзЮСЭЦ Ж.А. Ліпская. А дырэктар Бярозаўскага раённага цэнтра рамёстваў Н.І. Кавалевіч адзначыла галоўнае: С.С. Юркевічу мы абавязаны тым, што не знікла ў туманах часу шчэпавая птушка – адмысловы абярэг нашай бярозаўскай зямлі. Менавіта Сяргей Сяргеевіч збярог сакрэт яе вырабу, надаў птушцы шчасця моцныя крылы для палёту ў прасторы, і ў 2016 годзе Беларуская рэспубліканская навукова-метадычная рада па пытаннях гісторыка-культурнай спадчыны пры Мініс-тэрстве культуры Рэспублікі Беларусь надзяліла статусам гісторыка-культурнай каштоўнасці элемент нематэрыяльнай культурнай спадчыны “Традыцыя вырабу шчэпавай птушкі-абярэга на тэрыторыі Бярозаўскага раёна”. 

Дзякуй Вам, майстар з залатымі рукамі, светлай, чыстай душой і добрым сэрцам, адданым роднай Бярозаўшчыне. Хай доўгім і шчаслівым будзе Ваш жыццёвы і творчы век.

Фота аўтара. 

Оставьте свой комментарий